Καλώς ήρθατε...

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

Όταν οι διακοπές...δεν είναι ΔΙΑΚΟΠΕΣ....


Επιστρέψαμε κι εμείς από τις διακοπές μας, και ξαναμπήκαμε στους ρυθμούς μας... Οι διακοπές μας φέτος, δεν ήταν ακριβώς αυτό που είχα στο μυαλό μου όταν ξεκινήσαμε και όπως σας είχα περιγράψει πριν ξεκινήσουν... όχι πως δεν είχαν τις ξέγνοιαστες, όμορφες στιγμές τους, όμως στο σύνολο τους συνοδεύτηκαν από μια γκρίνια και μια υπερένταση άνευ προηγουμένου...
Πήγαμε στη Χαλκιδική, στο οικογενειακό σπίτι, που σημαίνει πως ήμασταν άνθρωποι 4 γενεών, ο καθένας με τις ανάγκες του και τις ιδιοτροπίες του.
Ο Βαγγέλης σχεδόν από την αρχή των διακοπών μεταλλάχτηκε σε ένα πολύ απαιτητικό και γκρινιάρικο παιδί που ειδικά την ώρα του ύπνου, είτε μεσημεριανού είτε βραδινού, γινόταν ιδιαίτερα δύστροπος, ξυπνώντας, αντιμιλώντας και φωνάζοντας και τελικά μην αφήνοντας κανέναν να ξεκουραστεί. Στην αρχή προσπαθήσαμε να το αντιμετωπίσουμε ψύχραιμα, με το καλό, όμως δεν μπορώ να κρύψω πως κάποιες φορές ο εκνευρισμός του δε γινόταν να μας αφήσει ανεπηρέαστους. Έτσι λοιπόν η ένταση μας επηρέασε όλους...και την γειτονιά μπορώ να πω και λυπάμαι πολύ για αυτό...που δεν μπορέσαμε να χαλαρώσουμε, να ξεκουραστούμε και να μας προσφέρουμε διακοπές που θα τις θυμόμαστε με χαρά και νοσταλγία κατά τη διάρκεια του χειμώνα...
Ενώ το παιδί ήθελε να πάμε στο συγκεκριμένο σπίτι, δεν ήθελε να φύγουμε όταν ήρθε η ώρα, περνούσε ωραία στη θάλασσα και στις απογευματινές βόλτες, τελικά κάτι τον χαλούσε και του έφερνε φοβερή υπερένταση, που του έβγαινε φυσικά κυρίως την ώρα της χαλάρωσης. Βέβαια, επειδή δεν κατάφερνε να ξεκουραστεί το μεσημέρι, η κούραση και η υπερένταση του έβγαινε και το απόγευμα.
Τώρα που το βλέπω αποστασιοποιημένα, βλέπω και τα δικά μας λάθη φυσικά, όμως όταν έχεις το πρόβλημα μπροστά σου μπλοκάρεις, επηρεάζεσαι και καταφεύγεις στο θυμό, τις φωνές και τις απειλές. Αντιπαιδαγωγικό δεν αντιλέγω, αλλά πραγματικά είχαμε μπλοκάρει. 
Με το που γυρίσαμε πίσω στο σπίτι μας, ξανά έγινε το γνωστό παιδί...όχι πως δεν κάνει τις γκρίνιες του και δεν έχει τις ιδιοτροπίες του, όμως σαφώς σε πολύ μικρότερη κλίμακα. Έτσι κι αλλιώς είναι μόλις 4,5 χρονών και αναγνωρίζουμε πως πολλά πράγματα δεν ξέρει πως να τα διαχειριστεί, οπότε εν μέρει δικαιολογώ τη συμπεριφορά του. Όμως αυτό που τον είχε πιάσει εκεί, πραγματικά δεν περιγράφεται.
Όσο για την Ιωάννα, στα 2,5 της χρόνια, σαφώς και δοκιμάζει ακόμα τα όρια της και τα δικά μας, οπότε η συμπεριφορά της στις διακοπές δεν ήταν πολύ διαφορετική από τη συνηθισμένη της συμπεριφορά.
Δεν ξέρω τι να πω, ελπίζω μόνο του χρόνου τα πράγματα να είναι σαφώς καλύτερα, και να καταφέρουμε να πάμε διακοπές κάπου μόνο οι 4 μας. Γιατί όταν είσαι και με άλλους, νιώθεις και την πίεση πως ίσως τους ενοχλείς, άσχετα αν οι άνθρωποι δε λένε τίποτα, οπότε προσπαθώντας να κάνεις τα παιδιά να ησυχάσουν γίνεσαι περισσότερο φορτικός κι εσύ, με αποτέλεσμα να προκαλείς μεγαλύτερες αντιδράσεις από μεριάς τους.... Έτσι μπαίνεις στον φαύλο κύκλο και αποπροσανατολίζεσαι....
Ανοίγω κουμπαρά λοιπόν, και αρχίζω να μαζεύω λεφτά για να μπορέσουμε του χρόνου να κάνουμε κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνουμε από τότε που γεννήθηκαν τα παιδιά ...για να μπορέσουμε να χαλαρώσουμε όλοι, να δούμε κάτι διαφορετικό, να βγούμε από το twilight zone των διακοπών!!!

Αλήθεια, εσείς που έχετε παιδιά, όταν ήταν στις ηλικίες των δικών μας περνούσατε έτσι ή τα καταφέρνατε καλύτερα; Μήπως υπάρχουν κάποια tips που θα έπρεπε να ξέρουμε; 

12 σχόλια:

Αθηνά είπε...

Δυστυχώς τα μικρά παιδιά όταν αλλάζουν περιβάλλον συμπεριφέρονται κάποιες φορές και "αψυχολόγητα". Ισως κουραζόταν ή ήθελε να σας τραβήξει την προσοχή! (Δεν είμαι μαμά, αλλά σπουδάζω Παιδαγωγική :) Κρίμα που αυτό σας χάλασε τις διακοπές! Του χρόνου καλύτερα! Παρακολουθώ το μπλογκ σου, μου αρέσει πολύ! Αν θέλεις πέρνα μια βόλτα και από μένα! craftaholicgr@blogspot.gr

Γωγώ είπε...

Χρύσα καλωσορίσατε :)
Το πιο πιθανό γεγονος που κουρασε τα παιδια,πιστευω πως πολυ σωστα εντοπισες ειναι οι 4 γεννεες και η διαφορετικοτητα του καθενος.
ισως η ζεστη κτλ
Εμεις αντιμετωπίσαμε το ιδιο γεγονος οταν η μικρη μας ηταν 2.5 χρονων σαν την Ιωαννα και πηγαμε για πρωτη φορα διακοπες οικογενειακως,εκτοτε ευτυχως ολα καλα!Να σημειωσω πως ποτε δεν παμε σε συγγενεις για φιλοξενεια για να ειμαστε πιο ανετα,επιλεγουμε ξενοδοχειο για τις εκδρομες-διακοπες μας,αν συμπιπτουν στο συγκεκειμενο μερος να βρισκονται συγγενεις -φιλοι -κουμπαροι πηγαινουμε απλως μια επισκεψη.
Ευχομαι στις επομενες διακοπουλες σας και εκδρομες να ειναι αριστα τα συμβαντα που θα σας ξεκουρασουν ψυχοσωματικα!
Φιλακια Γωγω :)

ααα!κι ο κουμπαρας ειναι τελεια ιδεα!!!!

talibanoula είπε...

αχ να σου πω και εγω που η δικια μου ειναι μολις 17 μηνων οτι τα πραγματα ηταν δυσκολα! ιδιως απο θεμα υπνου και ωραριων....εξοντωτικα!
περνα να τα διαβασεις αναλυτικα στο μπλογκ μου!
παντως και εμεις που πηγαμε μονοι μας στο εξοχικο χωρις αλλους συγγενεις, την γκρινια δεν την γλυτωσαμε
εγω νομιζω οτι εχει να κανει με το οτι βγαινουν απο το προγραμμα τους, τελικα έχουν δικιο οσοι λενε οτι τα παιδια θελουν προγραμμα γιατι με αυτο αισθανονται ασφαλεια!

martha είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Μαμά Κουκουβάγια είπε...

Αθηνά καλώς ήρθες! Για να μην είμαι άδικη, υπήρχαν και ωραίες στιγμές, χαλαρές, που διασκεδάζαμε πολύ, παίζαμε, περνούσαμε όμορφα! Απλά οι στιγμές που περιγράφω ήταν πολύ έντονες και με προβλημάτισαν ιδιαίτερα, και για αυτό επικεντρώθηκα μόνο σε αυτές. Γιατί δεν ήταν η συνηθισμένη συμπεριφορά του παιδιού μου, και φυσικά γιατί με επηρέασαν αρκετά...Όντως ελπίζω του χρόνου να είμαστε καλύτερα...

Μαμά Κουκουβάγια είπε...

Γωγώ καλώς σας βρήκα :). Είχα 3 βδομάδες άδεια ενώ ο Στάθης μέχρι τελευταία δεν ήξερε ούτε πότε ούτε πόση άδεια θα πάρει, οπότε ήταν αδύνατο να προγραμματίσουμε διακοπές αλλού. Φυσικά για τόσες μέρες ήταν μεγάλο το κόστος για να πληρώνουμε ξενοδοχεία, και προκειμένου να αφήσω τα παιδιά στη ζέστη της πόλης, σκέφτηκα να εκμεταλλευτούμε το σπίτι της γιαγιάς μου. Το θέμα είναι πως έχουμε ξανακάνει διακοπές εκεί, τα άτομα του είναι πολύ οικία, αφού οι γονείς μου κοιτάζουν τα παιδιά ως επί το πλείστον, οπότε δεν περίμενα ότι θα είχαμε τέτοιου είδους αντιδράσεις...τι να πω;

Μαμά Κουκουβάγια είπε...

Talibanoula, να σου πω την αλήθεια, τουλάχιστο στο θέμα φαγητού και ύπνου δεν παρεκκλίναμε από το καθημερινό πρόγραμμα. Τρώγαμε τη συνηθισμένη ώρα και όσον αφορά τον ύπνο, έτσι κι αλλιώς κοιμούνται αργά το βράδυ, οπότε πάλι κατά τις 11-11:30 το πολύ έπεφταν για ύπνο. Δεν ξέρω, μάλλον λόγω του ότι δεν ήμασταν μόνοι οι 4 μας, γινόμασταν πιο πιεστικοί στο θέμα ησυχίας, για να μην ενοχλήσουμε και τελικά καταφέραμε το αντίθετο :)....Ίσως η υπερένταση από τις πιο έντονες δραστηριότητες, σίγουρα το ότι δεν είχαν τον χώρο τους για να εκφραστούν και να παίξουν με την ησυχία τους...ξέρω κι εγώ; Άβυσσος το μυαλό των τετράχρωνων!!!

Parents Land Gr είπε...

Χρυσα μου καλως ηρθατε.Περασαμε ακριβως τα ιδια.Μονο που ξερω που οφειλεται τουλαχιστον για τα δικα μου.Ενα οχι συνεχεια.Αλλα εχω παρατηρησει οτι το κανει ειδικα ο μεγαλος που καταλαβαινει οταν υπαρχουν πολλοι ενηλικες.Γιατι ολο και καποιος θα λυγισει.Ασε που ολοι εχουν να πουν και κατι.Σιγα μην ακουσει εμενα μετα. Ειναι και εξυπνα τα ατιμα.Φιλακια και του χρονου καλυτερα.

ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ είπε...

Καλώς μας ήρθες ξεκούραστη και ανανεωμένη θα ήθελα να πω, αλλά μάλλον δεν είναι ακριβώς έτσι. Τα δικά μου παιδιά είναι 8,6 και 3 χρόνων και η αλήθεια είναι πως φέτος καταφέραμε να κάνουμε πραγματικές δικοπές.

Μαμά Κουκουβάγια είπε...

Μαρία, τι να πω; Ας ελπίσουμε πως του χρόνου θα είμαστε πιο τυχεροί, χαχαχα!

Μαμά Κουκουβάγια είπε...

Κατερινάκι, από ότι βλέπω, όλοι λίγο πολύ τα ίδια περνάμε, άρα ας μην το παίρνω προσωπικά, έτσι; Έχω χρόνο μπροστά μου να το εμπεδώσω!!!

Andria είπε...

την ίδια ακριβώς μεσημεριανή αντίδραση είχε και ο Νικόλας...κάναμε διακοπές στο εξοχικό των γονιών μου (οι οποίοι ουσιαστικά τον μεγαλώνουν και τον υπεραγαπούν, το ίδιο και εκείνος)...λάτρεψε το σπίτι, τη θάλασσα, τις βόλτες μας, το γεγονός ότι του αφιερωνόμουν 24/7 αλλά το μεσημέρι ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ...και κάπως έτσι καταλήγαμε να μαλώνουμε οικογενειακώς κάθε μεσημέρι!!!! Είναι παρήγορο να διαβάζω ότι και άλλοι περνάνε τα ίδια...τις καλύτερες διακοπές τις κάναμε πέρσι το καλοκαίρι με τους κουμπάρους μας (των οποίων τα παιδιά είναι μεγαλύτερα αλλά ο Νικόλας τα λατρεύει, πίνει νερό στο όνομα τους, παραμιλάει στον υπνο του και αναφέρει όλη την οικογένεια αλφαβητικά) σε νοικιαζόμενα δωμάτια ακριβώς μπροστά στην παραλία...ήμασταν όλη μέρα εκεί (μα όλη) και ο Νικόλας είχε γίνει η μασκωτ της παραλίας...αυτά τα ολίγα...

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...